【Абай өлеңдері】Қу жапырақ секілді үміт

Қу жапырақ секілді үміт (1901 жыл)

Қу жапырақ секілді үміт ұстап,

Қиялменен өмірді кешіп келдім.

Мазалайды жүректі уақыт қысып,

Қайта оралмас өткенді еске алған күн.

Өткен өмір — бір түс қой, көрген-білген,

Құр қиялға салынба, өзіңді ұқ.

Жігер, қайрат, талабың сөнді ме екен,

Көзді салшы бойыңа, қылмай күдік.

Халық деген құбылмалы, тұрақсыз ғой,

Шындық үшін бірігіп, бас қоспаған.

Оларды сөк, кінәла, пайдасы не,

Өзіңді түзе, сонда бар ізгі қадам.